
Όταν γίνεται κάποιο μεγάλη φυσική καταστροφή πχ σεισμός ή πλημμύρα, ο πρώτος τρόπος που μας έρχεται στο μυαλό, για να επικοινωνήσουμε με τους δικούς μας, είναι το κινητό τηλέφωνο.
Έχει αποδειχτεί όμως, ότι σε έκτακτες περιπτώσεις μεγάλου εύρους/μεγέθους, δεν είναι χρήσιμο, καθώς το δίκτυο είτε υπερφορτώνετε, είτε έχει καταρρεύσει η υλική υποδομή του.
Ο πιο χρήσιμος τρόπος επικοινωνίας όμως, θα έλεγα ότι είναι να “επικοινωνήσετε” με τους δικούς σας, πριν καν συμβεί το γεγονός. Τι εννοώ. Ότι κανονικά θα πρέπει να υπάρχει ένα πλάνο/σχέδιο αντιμετώπισης καταστροφών, που θα γνωρίζουν όλα τα μέλη της οικογένειας, με καθορισμένα ασφαλή σημεία, όπου τα μέλη θα μπορέσουν να καταφύγουν σε περίπτωση ανάγκης. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Έστω ότι έχουμε μια τετραμελή οικογένεια, με δύο παιδεία που πάνε σχολείο, ο σύζυγος εργάζεται και η σύζυγος όχι. Μπορούμε να φτιάξουμε ένα πλάνο, ώστε σε περίπτωση πχ σεισμού τα παιδιά να γνωρίζουν ότι θα πρέπει να πάνε σε ένα ανοιχτό σημείο, κοντά στο σχολείο και να περιμένουν εκεί μέχρι η σύζυγος να πάει να τα παραλάβει. Ο σύζυγος λόγω ότι εργάζεται και μπορεί να είναι πιο μακριά, είτε θα τους συναντήσει αργότερα είτε θα τους βρει σε ένα άλλο σημείο, όπου η σύζυγος με τα παιδεία θα έχει μεταβεί με ασφάλεια.
Σε αυτήν την περίπτωση, δεν χρειάζεται καν η χρήση κινητών/σταθερών τηλεφώνων και ασυρμάτων, αφού όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και απλά το πράττουν. Αν για κάποιο λόγο κάποιος δεν καταφέρει να μεταβεί στο ασφαλές σημείο, αυτόματα καταλαβαίνουμε ότι έχει πρόβλημα, οπότε πράττουμε ανάλογα. Καταστρώνοντας το πλάνο από πριν, πετυχαίνουμε δύο πολύ σημαντικά πράγματα. Καταρχάς δεν επιβαρύνουμε τα δίκτυα τηλεφωνίας και κατά δεύτερον και πιο σημαντικό, δεν χάνουμε χρόνο προσπαθώντας να επικοινωνήσουμε τηλεφωνικά. Την στιγμή που άλλοι σαστισμένοι προσπαθούν να πάρουν τηλέφωνο και είναι όλο αγωνία, εμείς προχωρούμε βάση σχεδίου, σίγουροι και το κυριότερο, απομακρυνόμαστε από το μη ασφαλές σημείο, αφού πηγαίνουμε σε ασφαλή τοποθεσία που έχουμε ορίσει εκ των προτέρων.
Αν για κάποιο λόγο χρειάζεται να φύγουμε από το σημείο που έχουμε καθορίσει και δεν έχουν καταφέρει όλα τα μέλη να έρθουν, πριν φύγουμε αφήνουμε κάποιο σημάδι/σημείωμα, ενημερώνοντας προς τα που πάμε. Έτσι, αν κάποιος άργησε να έρθει, θα βρει το σημείωμα/σημάδι και θα καταλάβει ότι πρέπει να προχωρήσει σε άλλο γνωστό σημείο. Για παράδειγμα, το σημάδι/σημείωμα, θα μπορούσε να είναι κάποιο σχέδιο/μήνυμα/τηλέφωνο, ζωγραφισμένο με μαρκαδόρο σε κάποιο τοίχο/πλάκα πεζοδρομίου/παγκάκι. Ή πολύ απλά, να πούμε σε κάποιον γνωστό/γείτονα/μαγαζάτορα, ότι αν δει τον τάδε, να του πει να έρθει στο σημείο που θα του πείτε. Σίγουρα ο καθένας μπορεί να σκεφτεί κάτι που τον βολεύει.
Η προνοητικότητα και η πρόληψη, είναι σε πολλά θέματα, πολύ καλύτερη από το να προσπαθείς αργότερα να αντιμετωπίσεις τα γεγονότα, με διάφορα μέσα. Είναι επίσης και πιο οικονομικός τρόπος, καθώς δεν χρειάζεται να αγοράσετε κάτι, παρά μόνο να καταστρώσετε εξ αρχής το πλάνο σας. Διαφορετικά, χρειάζεται να αγοράσετε εξοπλισμούς (CB, μπαταριες, walkie talkie κτλ).
Σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για επικοινωνία που όμως χρειάζονται κάποια οργάνωση εκ μέρους της πολιτείας και την συμμετοχή των συνανθρώπων μας. Ένα παράδειγμα είναι οι τοίχοι με φωτογραφίες αγνοούμενων. Σε ένα σημείο όλοι οι άνθρωποι που έχουν χάσει κάποιον δικό τους, βάζουν μια φωτογραφία του και γράφουν ή αφήνουν στον υπεύθυνο, έναν αριθμό τηλεφώνου, ώστε αν κάποιος γνωρίζει κάτι να επικοινωνήσει. Με περίπου ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να γράψουμε ένα μήνυμα και το όνομα μας, ώστε αν το δει κάποιος γνωστός μας, να ξέρει ότι είναι καλά. Τέτοιες προσπάθειες συνήθως γίνονται μέσω του Ερυθρού Σταυρού, χρησιμοποιώντας και άλλα μέσα πχ ραδιοφωνικούς σταθμούς, για την εύρεση χαμένων προσώπων.
Σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για επικοινωνία που όμως χρειάζονται κάποια οργάνωση εκ μέρους της πολιτείας και την συμμετοχή των συνανθρώπων μας. Ένα παράδειγμα είναι οι τοίχοι με φωτογραφίες αγνοούμενων. Σε ένα σημείο όλοι οι άνθρωποι που έχουν χάσει κάποιον δικό τους, βάζουν μια φωτογραφία του και γράφουν ή αφήνουν στον υπεύθυνο, έναν αριθμό τηλεφώνου, ώστε αν κάποιος γνωρίζει κάτι να επικοινωνήσει. Με περίπου ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να γράψουμε ένα μήνυμα και το όνομα μας, ώστε αν το δει κάποιος γνωστός μας, να ξέρει ότι είναι καλά. Τέτοιες προσπάθειες συνήθως γίνονται μέσω του Ερυθρού Σταυρού, χρησιμοποιώντας και άλλα μέσα πχ ραδιοφωνικούς σταθμούς, για την εύρεση χαμένων προσώπων.
Από όλα τα παραπάνω, προτιμήστε να καταστρώσετε το δικό σας, πλάνο σωτηρίας και μην βασίζεστε μόνο σε τεχνολογικά μέσα ή υπηρεσίες. Ναι είναι πιο δύσκολο, αλλά αν το κάνετε σίγουρα δεν θα το μετανιώσετε. Δείτε μόνο τι γίνεται κάθε φορά που έχουμε κάποια μεγάλη φυσική καταστροφή και αμέσως θα καταλάβετε ότι κανένα τεχνολογικό μαντζαφλάρι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την μανία της Φύσης και να αντικαταστήσει επάξια την ανθρώπινη λογική και προνοητικότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου